به گزارش انرژی مدیا به نقل از ایلنا، تازهترین دادههای رصد آبهای سطحی کشور نشان میدهد که از ابتدای سال آبی جاری تا دهه دوم مهرماه، مجموع ورودی آب به مخازن سدهای کشور به ۰.۸۲ میلیارد متر مکعب رسیده است؛ این رقم اگرچه در مقایسه با دوره مشابه سال گذشته ۶۲ درصد رشد را نشان میدهد، اما همچنان یک درصد از میانگین ۱۰ ساله پایینتر است.
در حال حاضر، حجم کل آب موجود در سدها به ۲۳ میلیارد و ۳۱۰ میلیون متر مکعب رسیده که ۳۰ درصد بیش از مدت مشابه سال قبل و ۴ درصد بالاتر از متوسط بلندمدت است، اما واقعیت بنیادین این است که همچنان ۵۵ درصد ظرفیت سدهای کشور بدون آب باقی مانده است.
بررسی وضعیت مخازن در حوضه آبریز پایتخت و استان البرز زنگ خطری جدی را به صدا درآورده است.
به استثنای سد امیرکبیر که با ۷۲ درصد پرشدگی، وضعیتی بهتر از میانگین ۱۰ ساله دارد، سایر منابع اصلی تامین آب تهران در شرایط افت شدید ذخایر قرار دارند؛ سد لار با پرشدگی نگرانکننده ۴ درصدی (۹۶ درصد خالی)، افتی ۴۲ درصدی را نسبت به میانگین یک دهه گذشته تجربه میکند.
همچنین ذخایر سدهای طالقان، لتیان و ماملو به ترتیب ۳۳ درصد، ۳۸ درصد و ۷۴ درصد کمتر از تراز میانگین ۱۰ ساله به ثبت رسیده است.
در حوزه بارندگی نیز اگرچه متوسط ارتفاع ریزشهای جوی کشور با ۴.۲ میلیمتر رشد نسبی را نسبت به سال گذشته نشان میدهد، اما این رقم همچنان فاصله معناداری با میانگین بلندمدت دارد.
نکته نگرانکننده آنکه شش استان فارس، سیستان و بلوچستان، کهگیلویهوبویراحمد، بوشهر، یزد و خراسان جنوبی پاییز را با بارش صفر آغاز کردهاند؛ روندی که در ماههای پیشرو، فشار برداشت بر آبخوانها و منابع زیرزمینی این مناطق را به شدت افزایش خواهد داد.
در همین حال، نگاه کارشناسان به پیشبینیهای اقلیمی و پیامدهای پدیده «النینو» دوخته شده است. بر اساس ارزیابیهای مؤسسه تحقیقات آب، النینوی پیشرو میتواند همزمان با افزایش محسوس دما، در برخی مناطق پتانسیل بارشی به همراه داشته باشد. مدلهای هواشناسی با احتمال حدود ۷۰ درصد از امکان افزایش ۳۰ تا ۷۰ میلیمتری بارشها در مناطق غربی و جنوبغربی خبر میدهند و استانهایی نظیر ایلام، خوزستان، کردستان، کرمانشاه، چهارمحالوبختیاری، لرستان و کهگیلویهوبویراحمد میتوانند بیشترین تاثیر مثبت را دریافت کنند.
با وجود خوشبینیهای محتاطانه نسبت به بارشهای پاییزه و زمستانه، عبور کشور از پنج سال خشکسالی پیاپی باعث شده تا سفرههای زیرزمینی به شدت فقیر شوند؛ شرایطی که مدیریت سختگیرانه مصرف در بخش شرب و تجدیدنظر بنیادین در مصارف کشاورزی و صنعتی را به ضرورتی اجتنابناپذیر بدل کرده است./

