به گزارش انرژی مدیا (آریا اکوپرس)، کم‌آبی تهران دیگر یک توصیه ساده برای صرفه‌جویی نیست؛ یک هشدار جدی است. پایتخت وارد ششمین سال پیاپی خشکسالی شده و آمارها نشان می‌دهد وضعیت سدهای تأمین‌کننده آب تهران، نگران‌کننده‌تر از گذشته است.
تا ۲۵ تیرماه امسال، حجم آب موجود در مخازن سدهای تهران فقط ۵۷۴ میلیون مترمکعب بوده؛ در حالی که میانگین بلندمدت این عدد در همین زمان، ۸۱۵ میلیون مترمکعب بوده است؛ یعنی تهران امروز ۲۴۱ میلیون مترمکعب کمتر از شرایط معمول آب ذخیره دارد.
این فقط یک عدد نیست؛ این فاصله میان روزهای عادی و بحرانی است.
از سوی دیگر، فقط حدود ۳۰ درصد ظرفیت سدهای تهران پُر است؛ یعنی پایتخت با سدهایی روبه‌روست که بخش زیادی از ظرفیت آن‌ها خالی مانده است.
بارش‌ها هم امید چندانی نداده‌اند. از ابتدای سال آبی تا ۲۵ تیرماه، تهران فقط ۱۷۳.۷ میلی‌متر بارش دریافت کرده؛ در حالی که میانگین بلندمدت بارش در همین بازه، ۲۷۱.۳ میلی‌متر بوده است.
به زبان ساده، بارندگی تهران فقط ۶۴ درصد در وضعیت معمولی بوده و نسبت به میانگین بلندمدت، ۳۶ درصد کاهش داشته است.
اما کم‌بارشی فقط به معنی بارش باران کمتر نبوده، بلکه به این معنی است که سفره‌های زیرزمینی کمتر تغذیه شده‌اند، رودخانه‌ها کم‌آب‌تر شده‌اند، سدها کمتر پر شده‌اند و فشار بیشتری به منابعی آمده که سال‌ها بیش از توان طبیعی خود مصرف شده‌اند.
در چنین شرایطی، هدررفت آب دیگر یک خطای کوچک نیست؛ بلکه یک تهدید جدی است. شست‌وشوی خودرو با آب شرب، شیرهای باز، نشتی‌های خانگی، استخرها و آبیاری غیراصولی، هر کدام بخشی از همین بحران هستند.
راه نجات تهران فقط ساخت سد جدید یا انتقال آب نیست. اگر مصرف اصلاح نشود، هر منبع تازه‌ای هم دیر یا زود تمام می‌شود.
تهران به تصمیم‌های جدی نیاز دارد؛ کاهش هدررفت شبکه، اصلاح تأسیسات فرسوده، بازچرخانی پساب، استفاده از آب خاکستری، مدیریت برداشت از منابع زیرزمینی و کنترل ساخت‌وساز بر اساس ظرفیت آبی شهر.
تهران هنوز فرصت دارد؛ اما این فرصت مثل آب پشت سدها، هر روز کمتر می‌شود.
اگر امروز صدای هشدار آب را نشنویم و مصرف آب را مهار نکنیم، فردا با شیرهای خشک، مخازن خالی، صف‌های اضطراری تأمین آب در پایتخت روبه‌رو می‌شویم که تشنگی دیگر در آن یک هشدار نیست؛ بلکه واقعیتی روزمره و نفس‌گیر است./
