به گزارش انرژی مدیا (آریا اکوپرس)، اطلاعات رسیده از سوی برخی مالکان حاکی از آن است که باوجود پایان ساخت و ساز و تقاضا برای انجام مراحل گازرسانی، هنگام مراجعه برای دریافت کنتور به آنان اعلام شده که فعلاً امکان واگذاری کنتور به دلیل بحران گاز و همچنین مشکلات در خصوص تولید کنتور گاز وجود ندارد.
تایید توقف واگذاری کنتور گاز
خبر کوتاه و نگران کننده است. «واگذاری کنتور گاز به دلیل بحران گاز ناشی از حملات به پالایشگاه ها و... متوقف شده است»؛ مسئله ای که به دنبال پیگیری های اولیه خبرنگار ما در گفت وگو با محسن جعفری فشارکی، عضو سابق هیئت مدیره سازمان نظام مهندسی ساختمان تهران، و ارتباطات او با شرکت ملی گاز تایید شد.
او در این باره گفت: بدیهی است که ساخت مسکن نباید فقط به ایجاد ساختمان محدود شود و خدمات زیربنایی باید هم‌زمان با ساخت واحدها مورد توجه قرار گیرد.
وی ضمن تایید اینکه پروژه های توسعه ای شرکت ملی گاز به دلیل شرایط خاص جنگی و حمله به تاسیسات و پالایشگاه ها به تعویق افتاده است، افزود: کنتور گاز به مالکینی که علمک گاز به منطقه موردنظرشان رسیده باشد، واگذار می شود اما در صورتی که به این مرحله نرسیده باشد واگذاری کنتور به دلیل مشکلات کمبود و بحران گاز منتفی است.
جعفری فشارکی درباره زمان تحویل کنتورگاز به این افراد گفت: فعلاً زمان دقیقی اعلام نشده است، اما احتمالاً این مسئله تا یکسال و زمانی که ظرفیتهای گاز کشور بهبود یابد، ادامه خواهد داشت و درحقیقت می توان اینگونه تعبیر کرد که در حال حاضر به دلیل مشکلات ذکر شده، پروژه های توسعه ای دولت متوقف شده است.
دلایل متفاوت عدم واگذاری کنتور گاز
اما خبرنگار ما برای روشن شدن علت دقیق محدودیت ایجادشده در واگذاری کنتور، پس از ناموفق بودن تماسها با توکلی، رئیس شرکت ملی گاز، در گفت وگویی تلفنی با کاشانیان، مسئول دفتر مدیر بخش گازرسانی شرکت ملی گاز نیز چگونگی ماجرا را جویا شد.
کاشانیان در این باره گفت: اگر عملیات گازرسانی در یک منطقه انجام شده باشد و شرکت گاز استان به متقاضی اعلام کند که تمام مراحل مربوط به گازرسانی انجام شده اما صرفاً به دلیل نداشتن کنتور امکان اتصال وجود ندارد، موضوع به کمبود و محدودیت تولید کنتور مربوط می‌شود.
به گفته وی، در کشور تنها سه تولیدکننده کنتور وجود دارد و تولید آنها به دلیل مشکلات مالی با محدودیت‌هایی مواجه شده است؛ از این رو در چنین شرایطی، کنتورها به صورت محدود و سهمیه‌ای میان شرکت‌های گاز استانی توزیع می‌شوند و ممکن است واگذاری به متقاضی با تأخیر انجام شود.
مدت زمان تاخیر واگذاری کنتور
مسوول دفتر مدیر گازرسانی شرکت ملی گاز کشور یادآور شد: در صورتی که شرکت گاز استان به متقاضی اعلام کند که به دلیل کمبود گاز امکان گازرسانی و اتصال وجود ندارد، موضوع دیگر صرفاً به کنتور مربوط نیست، چراکه به دلیل حملات به پالایشگاه ها و مشکل کمبود گاز که در سراسر کشور و کاهش ظرفیت تأمین گاز ایجاد شده است، واگذاری کنتور فعلا تا زمان مشخصی که احتمالا بین سه، شش یا ۱۲ ماه است، به طول می انجامد.
او تصریح کرد: با توجه به شدت کمبود گاز نمی‌توان زمان مشخصی برای رفع محدودیت اعلام کرد و بسته به شرایط ممکن است انتظار از چند ماه تا حدود یک سال ادامه پیدا کند.
به گفته او البته این امر برای کسانی که گازرسانی در منطقه آنان صورت گرفته است و فقط مربوط به دریافت کنتور است نهایتاً تا دو یا سه هفته به طول می انجامد.
تناقض های ساخت مسکن بدون خدمات زیربنایی
در ادامه پیگیری این موضوع، فرشید پورحاجت، دبیر کانون سراسری انبوه‌سازان مسکن نیز پروسه ساخت و ساز را زنجیره ای از اقدامات در حوزه های مختلف برشمرد که قطعاً تحویل کنتور گاز نیز در آن جایگاه مهمی دارد.
او با تأکید بر ضرورت هم‌زمانی ساخت مسکن و تأمین زیرساخت‌ها، گفت: ساخت واحد مسکونی به تنهایی نمی‌تواند به معنای تکمیل پروژه باشد، چراکه واحدی که ساخته شده اما از خدماتی مانند آب، برق و گاز برخوردار نیست، عملاً امکان شکل‌گیری زندگی در آن وجود ندارد.
پورحاجت با اشاره به پروژه‌های مسکن حمایتی و دولتی تأکید کرد: خدمات زیربنایی باید در کنار ساخت واحدهای مسکونی دیده شود و برنامه‌ریزی دولت نیز باید به گونه‌ای باشد که پروژه‌ها پس از ساخت، به دلیل نبود زیرساخت‌های لازم بلاتکلیف نمانند.
سایه اختلال در واگذاری کنتور بر ساخت و ساز
او همچنین در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت فعلی گازرسانی توضیح داد: با توجه به اینکه محدودیت ایجادشده فقط به یک شهر یا منطقه خاص مربوط نمی شود و در سطح کشور مطرح است، باید گفت که این وضعیت می‌تواند پروژه‌هایی را که در حال تکمیل هستند نیز تحت تأثیر قرار دهد و در پاسخ به این پرسش که آیا واحدهایی که اکنون در مراحل پایانی ساخت قرار دارند نیز مشمول این محدودیت می‌شوند، این موضوع را تأیید کرد.
پورحاجت در این باره گفت: به طور کلی، ساخت مسکن نباید به‌تنهایی مورد توجه قرار گیرد. اتفاقاً یکی از نکات بارز و قابل توجهی که در دولت چهاردهم شکل گرفته، این است که حتی مسکن‌هایی که در قالب مسکن حمایتی و پروژه‌های دولتی برنامه‌ریزی شده‌اند که تعداد آنها بالغ بر ۸۵۰ هزار واحد است، مورد تأکید شخص وزیر راه و شهرسازی قرار گرفته که هیچ واحدی بدون خدمات زیربنایی واگذار نشود.
وی این خدمات را شامل آسفالت، معابر، آب، برق و گاز برشمرد و گفت: نمی‌توانیم صرفاً یک چهاردیواری بسازیم و آن را به مردم تحویل دهیم؛ چرا که در چنین شرایطی اساساً امکان شکل‌گیری زندگی در آن واحد مسکونی وجود ندارد؛ بنابراین، پیوستگی و هم‌زمانی این خدمات با ساخت مسکن ضروری است تا واحدهای مسکونی واقعاً قابل استفاده باشند، به‌ویژه در مجتمع‌های آپارتمانی، به نظر من وجود این زیرساخت‌ها از ضروریات است و دولت باید برای این موضوع برنامه‌ریزی داشته باشد.
مطالبه ادامه روند مطلوب گازرسانی
این فعال در بخش ساخت و ساز توضیح داد: در خصوص گازرسانی نیز باید توجه داشت که شرکت ملی گاز ایران طی سال‌های گذشته تلاش‌های زیادی برای گازرسانی در نقاط مختلف کشور انجام داده و حتی تا جایی که اطلاع دارم، متناسب با بضاعت و توان خود، گازرسانی را در تمام روستاهای کشور نیز توسعه داده است.
وی خاطرنشان کرد: اینکه برخی پروژه‌ها در حال حاضر فاقد زیرساخت یا تجهیزات خاصی هستند، به این معنا نیست که تمام ساخت‌وسازها باید متوقف شود. به نظر من، مفهوم این موضوع این است که در مناطقی که در حال حاضر برای ساخت‌وساز آنها برنامه‌ریزی می‌شود، باید از ابتدا برای تأمین تمام زیرساخت‌های مورد نیاز، تمهیدات ویژه‌ای در نظر بگیرند که گاز نیز یکی از این موارد است.
خطر تعلیق ساخت و ساز
در مجموع بررسی های صورت گرفته مشخص شد که آنچه مالکان در زمان مراجعه برای دریافت کنتور با آن مواجه شده‌اند، الزاماً یک علت واحد ندارد؛ بلکه در یک حالت، پروژه گازرسانی انجام شده و مشکل اصلی، محدودیت در تولید و توزیع کنتور است که در این وضعیت، تأخیر می‌تواند با تأمین و توزیع کنتورها برطرف شود.
اما در حالت دیگر، مسئله به محدودیت در تأمین خود گاز مربوط است که بنا بر توضیحات ارائه‌شده، شرایط آن متفاوت بوده و زمان مشخصی نیز برای پایان این محدودیت اعلام نشده است.
اما در نهایت، اگرچه موضوع در ظاهر به یک کنتور یا اتصال انشعاب مربوط می‌شود، اما در سطح پروژه می‌تواند به معنای طولانی‌تر شدن زمان بهره‌برداری و بلاتکلیفی بخشی از واحدهای آماده یا در حال تکمیل باشد.
صاحبنظران در این بخش معتقدند؛ اگر محدودیت تأمین گاز در سطح کشور ادامه‌دار باشد، مسئله صرفاً به خانوارهایی که در انتظار دریافت کنتور هستند محدود نخواهد ماند و می‌تواند به یکی دیگر از چالش‌های پیش روی ساخت‌وساز تبدیل شود؛
بخشی که هم‌اکنون نیز با دغدغه‌های مختلف برای تأمین و تکمیل پروژه‌های مسکونی مواجه است.
در چنین شرایطی، هماهنگی میان برنامه ساخت واحدهای مسکونی و ظرفیت واقعی زیرساخت‌هایی مانند گاز، آب و برق اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چرا که ساخت ساختمان بدون امکان بهره‌برداری از خدمات پایه، عملاً فاصله میان «ساخت واحد» و «تحویل مسکن قابل سکونت» را بیشتر خواهد کرد./
