به گزارش انرژی مدیا، با فرا رسیدن ایام سرد سال، هشدارهای کارشناسان پیرامون ناترازی گاز ابعاد جدی‌تری به خود گرفته است؛ با این تفاوت اساسی که برخلاف دوره‌های قبل، دامنه این کمبودها اکنون امنیت پایداری گاز در بخش خانگی را نیز تهدید می‌کند.
در شرایطی که شبکه انرژی کشور با کسری محسوس مواجه است و ظرفیت پالایشی در پارس جنوبی نیز به دلیل برخی آسیب‌ها تحت فشار قرار دارد، سفر اخیر رئیس‌جمهور به ترکمنستان می‌تواند کلید بازگشایی واردات گاز از دسترس‌ترین مبدأ منطقه‌ای باشد.
استان‌های شمالی و شمال‌شرقی کشور به سبب فاصله طولانی از قطب‌های گازی جنوب و قرار گرفتن در انتهای خطوط انتقال، همواره نخستین نقاطی هستند که در فصول اوج مصرف با افت فشار یا خطر قطعی گاز روبه‌رو می‌شوند؛ از این رو، جبران کسری این مناطق از مبادی هم‌جوار شمالی، یک اولویت فوری و حیاتی برای پایداری شبکه ملی به شمار می‌آید.
ترکمنستان به عنوان دارنده چهارمین ذخایر بزرگ گاز طبیعی جهان، از زیرساخت‌های متصل و آماده‌ای برای صادرات به ایران برخوردار است. تجربه سه دهه مبادلات گازی و تفاهم‌نامه سال ۱۴۰۳ میان سران دو کشور نشان می‌دهد بستر فنی و حقوقی همکاری کاملاً مهیاست. علاوه بر این، موفقیت مدل سوآپ سه‌جانبه میان ایران، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان اثبات کرد که انتقال گاز بدون هزینه‌های سنگین احداث خطوط جدید، هم توان تثبیت شبکه داخلی را دارد و هم منافع ترانزیتی قابل‌توجهی برای کشور ایجاد می‌کند.
شواهد عینی نیز نشان می‌دهد عشق‌آباد در بزنگاه‌های حساس، اراده سیاسی خود را برای تداوم همکاری با تهران به نمایش گذاشته است؛ رویکردی که نمونه عینی آن در همکاری‌های ترانزیتی و تأمین برق اضطراری در تابستان گذشته مشاهده شد.
به گفته کارشناسان و نمایندگان مجلس، ایران در حال حاضر ظرفیت فنی دریافت روزانه ۲۵ تا ۲۷ میلیون مترمکعب گاز از این کشور همسایه را دارد.
با وجود پتانسیل‌های موجود، مانع تاریخی همیشگی در نهایی‌سازی این همکاری‌ها، فقدان کانال‌های مالی پایدار و تسویه حساب‌های بانکی دوجانبه بوده است؛ گره‌ای که حل آن مستلزم تصمیم‌گیری‌های شفاف در سطوح عالی اجرایی است. نهایی‌کردن این توافق پیش از فرا رسیدن یخبندان‌های زمستانه، نه یک انتخاب مقطعی، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر در حوزه امنیت انرژی و رعایت عدالت در دسترسی به منابع حیاتی برای ساکنان مناطق شمالی کشور خواهد بود./
