تأمین هر لیتر بنزین وارداتی برای دولت، حدود ۹۵ هزار تومان آب میخورد؛ در حالی که روی تابلوی جایگاهها، قیمتها هنوز بین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومان ایستادهاند. نتیجه؟ تحمیل هزینهای معادل «یک هزار و ۳۳۰ میلیارد تومان» در هر روز به خزانه کشور.
تهران تشنه است؛ اما همچنان بیوقفه بزرگ میشود. این شاید بزرگترین پارادوکس پایتخت باشد؛ شهری که هر روز ساختمانهای بیشتری میسازد، جمعیت بیشتری میپذیرد و مصرف بیشتری به آن تحمیل میشود، اما منابع آبش هر سال محدودتر میشود. کمآبی تهران دیگر یک توصیه ساده برای صرفهجویی نیست؛ یک هشدار جدی است. پایتخت وارد ششمین سال پیاپی خشکسالی شده و آمارها نشان میدهد وضعیت سدهای تأمینکننده آب تهران، نگرانکنندهتر از گذشته است.
اوضاع جایگاهها چند روزی است که به حالت عادی بازگشته و دیگر خبری از کمبود بنزین نیست.
بر اساس اعلام رئیس گروه تولیدات کشاورزی سازمان برنامه و بودجه، سالانه بیش از ۱۳ میلیارد مترمکعب آب مجازی از کشور صادر میشود و بیش از ۹۰ درصد محصولات صادراتی ایران از اراضی آبی تولید میشوند. هر صادرات، فقط دلار نیست؛ بخشی از منابع آب هم صادر میشود آب مجازی یعنی آبی که برای تولید یک محصول از مرحله کشت تا برداشت مصرف میشود؛ آبی که در نهایت داخل محصول دیده نمیشود، اما بدون آن محصولی برای صادرات وجود نداشت.
در حال حاضر مصرف بنزین حدود ۱۴ میلیون لیتر بیشتر از تولید داخلی و این ناترازی در حالی است که پالایشگاهها با حداکثر توان خود مشغول تولید بنزین هستند. برخی عقیده دارند برای حل این مشکل باید پالایشگاههای بیشتری ساخته شود و در مقابل، برخی دیگر معتقدند مشکل ناترازی فقط با افزایش تولید بنزین برطرف نخواهد شد و عوامل دیگری در این زمینه اثرگذارند. در این ویدیو دلیل ناترازی بنزین و راههای جبران آن شرح داده شده است.
بازار جهانی نفت تحت تأثیر چند تولیدکننده بزرگ قرار دارد. ایالات متحده آمریکا، روسیه و عربستان سعودی در صدر فهرست تولیدکنندگان نفت جهان هستند و پس از آنها کشورهایی مانند کانادا، عراق، چین، ایران، امارات متحده عربی، برزیل و کویت قرار دارند.