ناترازی برق در تابستان امسال موجب شده تا تامین برق و سوخت، به یکی از دغدغه‌های جدی صنعت طیور در سال جاری تبدیل شود؛ چالشی که مرغداران در تابستان نیز با آن مواجه بودند و اکنون با نزدیک شدن به فصل سرد، نگرانی‌ها درباره تامین انرژی دوباره افزایش یافته است.
فعالان صنعت سی ان جی می گویند که درآمد ناخالص یک جایگاه سی ان جی در کشور به طور متوسط ماهانه بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان است. البته این درآمد خالص آن نیست؛ چرا که جایگاه داران به طور متوسط ماهانه ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان هزینه تعمیرات دستگاه ها و تجهیزات، ۵۰ میلیون تومان پول برق و ۱۰ درصد مالیات بر ارزش افزوده می پردازند. جدا از این در جایگاه ها بین شش تا ۱۱ نیروی انسانی مشغول به کار هستند که مجموع دریافتی آنان حداقل بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ میلیون تومان در ماه خواهد بود.
در شرایطی که ناترازی انرژی و به‌ویژه کسری برق، به یکی از جدی‌ترین چالش‌های اقتصاد و زندگی روزمره مردم تبدیل شده و خاموشی‌ها در بخش‌های خانگی و صنعتی هزینه‌های سنگینی به کشور تحمیل می‌کند، در بخش دیگری از اقتصاد انرژی ایران، حجم قابل‌توجهی از یک ثروت ملی همچنان در آسمان می‌سوزد و از بین می‌رود.
در حالیکه همه جا صحبت از بحران کمی آبی است و همگان بر این باورهستند که جنگها از این پس به دنبال اختلافات بر سر منابع آبی رخ خواهد داد، صادرات محصولات کشاورزی آب بر، ایران را در میان یک پارادوکس اقتصادی- زیست‌محیطی جدی قرار داده است که بیش از آنکه به معنای کسب درآمد ارزی باشد، به‌مثابه انتقال گسترده منابع آبی کشور به خارج از مرزهاست.
افزایش نرخ سوم بنزین از ۱۷ شهریور عملیاتی شد و در این میان باز هم به نظر می رسد که حلقه های مهمتری جز گرانی بنزین به فراموشی سپرده شده است. گازسوز کردن خودروها از کارخانه ها یا کارگاهی، توسعه جایگاه های سوخت CNG در کشور، استفاده از سوختهای LNG، برقی و... از جمله مواردی است که به نظر می رسد اولویتی در برنامه ریزیهای دولتی ندارد.
در شرایطی که موضوع بحران آبی و ضرورت صرفه‌جویی همواره جزو توصیه های مسئولان قرار دارد، اما بررسی وضعیت مهندسی زیرساخت‌های انتقال آب گویای حقیقتی عمیق‌تر از الگوهای مصرف عمومی است. شواهد آماری نشان می‌دهد نزدیک به ۳۵ درصد از کل آب تصفیه‌شده و بهداشتی کشور پیش از آنکه فرصت استفاده بیابد، در مسیرهای انتقال از چرخه توزیع خارج می‌شود.
در روزهای اخیر، اخبار و ادعاهای غیررسمی در فضای مجازی درباره احتمال وجود آلودگی‌های میکروبی در آب شرب تهران، منتشر شده که نگرانی‌هایی را در میان شهروندان ایجاد کرده است. ادعاهایی که همزمان با انتشار توصیه‌هایی برای احتیاط در مصرف آب مطرح شده و ضرورت بررسی دقیق و پاسخگویی شفاف مسئولان را بیش از پیش برجسته می‌کند.
بررسیهای اخیر نشان می‌دهد که کمبود گاز در کشور به دلیل حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به تاسیسات انرژی کشور، نیازهای واقعی شبکه به ویژه در بخش گاز را به شدت افزایش داده است.
مدیرعامل پیشین شرکت آب منطقه‌ای خراسان رضوی با اعلام تازه‌ترین آمار منابع آب زیرزمینی در مشهد و استان، نسبت به برداشت‌های غیرمجاز از آبخوان های زیرزمینی، فرونشست ۸۵ درصدی پهنه دشت مشهد و بارگذاری‌های پرخطر جمعیتی و صنعتی در منطقه گلبهار و کلنگ زنی اخیر شهرک صنعتی گلبهار ابراز نگرانی کرد.
تامین پایدار انرژی یکی از مهم‌ترین الزامات تداوم فعالیت واحدهای صنعتی است؛ موضوعی که در سال‌های اخیر و همزمان با تشدید ناترازی برق، به یکی از دغدغه‌های اصلی صنایع مستقر در شهرک‌ها و نواحی صنعتی تبدیل شده است.
بحران گاز در زمستان پیشِ رو با تجارب گذشته قابل قیاس نخواهد بود. هم‌افزایی تحریم‌های پیشین، محاصره دریایی در واردات سوخت و آسیب‌های ناشی از حملات به زیرساخت‌های انرژی، بحران گاز را از چالشی فصلی به معضلی ساختاری و تمام‌عیار تبدیل کرده و فرصت آزمون و خطا به پایان رسیده است. احیای «حلقه فراموش‌شده بهینه‌سازی» به‌ویژه از طریق استانداردسازی و نوسازی تجهیزات گرمایشی و سرمایشی، فوری‌ترین و جدی‌ترین راهکار پیش‌رو است.
سخنگوی صنعت آب، جیره‌بندی آب را رد می‌کند و توپ را به زمین مردم می‌اندازد، اما در لایه‌های زیرین شبکه، حقیقتی نهفته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد آنچه مسئولان به عنوان “کاهش فشار” برای مدیریت بحران فروخته‌اند، در حقیقت تیشه به ریشه‌ی شبکه فرسوده آب کشور می‌زند.
صنعت مس با طوفانی از چالش‌های همزمان مواجه است؛ قطعی برق، گرانی گازوئیل، نایابی مواد ناریه و هزینه‌های کمرشکن اسید سولفوریک، تداوم تولید و رمق واحدهای صنعتی را به شماره انداخته‌اند.
تامین گاز پتروشیمی ها در سال جاری با توجه به خروج برخی از واحدهای تولیدی از مدار و احتمال عدم تامین گاز در این حوزه، دغدغه های جدیدی را در این خصوص و کاهش درآمدهای ارزی ناشی از کم شدن تولیدات پتروشیمی در سال جاری ایجاد کرده است. هرچند کارشناسان و مسئولان در حوزه های مختلف بر تامین گاز واحدهای تولیدی در سال جاری تاکید دارند اما پیش بینی کسری گاز در سطح کلان، چشم انداز خوشایندی در این زمینه را ترسیم نمی کند.
در شرایطی که واردات بنزین بار مالی سنگینی به بودجه کشور تحمیل کرده و رشد مصرف این سوخت به یکی از چالش‌های مهم نظام انرژی تبدیل شده است، بخش قابل توجهی از ظرفیت شبکه CNG کشور همچنان بلااستفاده مانده است. برآوردها نشان می‌دهد ظرفیت اسمی عرضه سی ان جی در کشور حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون مترمکعب در روز است، در حالی که مصرف واقعی به حدود ۲۰ تا ۲۳ میلیون مترمکعب می‌رسد؛ به این ترتیب، روزانه حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون مترمکعب ظرفیت خالی در شبکه جایگاه‌های سی ان جی وجود دارد.
یک کارشناس هواشناسی با اشاره به فعال بودن پدیده ال‌نینو در سال جاری گفت: بررسی مدل‌های بلندمدت نشان می‌دهد احتمال افزایش بارش‌های پاییزی در بخش‌هایی از کشور وجود دارد و استان‌های غربی، حاشیه زاگرس و نیمه شمالی کشور می‌توانند بیشترین تأثیر را از این شرایط بپذیرند.